Taş için Düşük Viskoziteli ve Yüksek Viskoziteli Epoksi Reçine: Hangisini Kullanmalısınız?

Düşük viskoziteli epoksi daha iyi ses çıkarır.

Daha uzağa nüfuz eder, kolayca yayılır, ince çatlakları ıslatır ve vakum destekli işlemlerde iyi çalışır. Plakaları cilalamadan önce güçlendirmeye çalışan taş fabrikaları için bu avantajlar çok cazip olabilir.

Ancak daha sonra farklı bir üretim sorunu ortaya çıkıyor.

Reçine geniş bir kusurdan dışarı akar. Dikey bir onarım sarkmaya başlar. Bir dikiş beklenenden daha fazla malzeme emer. Gözenekli bir levha çok fazla reçine tüketir. Sertleştikten sonra, epoksinin çoğu yüzeyin altına taşındığı için onarım girintili kalır.

Bu noktada daha kalın veya daha kontrollü akışlı malzeme daha iyi görünmeye başlar.

Bu yüzden yararlı soru şu değil:

“Düşük viskoziteli epoksi, yüksek viskoziteli epoksiden daha mı iyi?”

Daha iyi soru şu:

"Epoksinin sertleşmeden önce ne kadar harekete ihtiyacı var ve reçinenin nerede kalmasına ihtiyacım var?"

Taş işleme çok farklı işlemleri içerir: mikro çatlak emprenye, mermer yüzey onarımı, granit güçlendirme, vakum infüzyonu, ağ desteği, dikiş doldurma, dikey yapıştırma, gözenek doldurma ve son yüzey tesviye. Her uygulamanın nüfuz etme ve elde tutma arasında farklı bir dengeye ihtiyacı vardır.

Veropoxy'nin akımı taş epoksi ürün yelpazesi siyah granit, mermer, beyaz taş, ağ desteği, vakum infüzyonu, yarı değerli taş ve diğer özel işlemlere yönelik özel sistemlerle bu uygulama tabanlı yaklaşımı yansıtmaktadır.

Düşük Viskoziteli Epoksi Reçine Nedir?

Düşük viskoziteli epoksi, tanımlanmış ölçüm koşullarında nispeten düşük akış direnci sunan, kürlenmemiş bir reçine sertleştirici sistemidir.

Pratik taş işlemede bu, karışık epoksinin genellikle kolayca yayılabileceği, küçük çatlaklara girebileceği, gözenekleri ıslatabileceği, takviye yapıları boyunca hareket edebileceği ve sertleşme sırasında viskozitesi artmadan önce daha uzağa gidebileceği anlamına gelir.

Taş fabrikaları neden düşük viskoziteli epoksi kullanıyor?

Bunun temel nedeni penetrasyondur.

Doğal taştaki birçok yapısal kusur yüzeyde göründüğünden çok daha küçüktür. Görünür bir çatlak, levha yüzeyinin altında önemli ölçüde daralabilir. Yoğun granit, kalın bir reçinenin kolayca giremeyeceği ince çatlaklar içerebilir.

Daha düşük viskoziteli bir sistem akış direncini azaltır ve reçinenin bu iç yollara ulaşma şansını artırır.

Bu özellikle aşağıdakiler için faydalıdır:

• kılcal çatlaklar;
• mikro çatlaklar;
• yoğun granit;
• ince mermer çatlakları;
• vakumlu emprenye;
• gözenekli taş takviyesi;
• ağ ıslatma; ve
• Parlatmadan önce geniş alanlı yüzey işlemi.

Veropoksi Siyah Granit için 2 Adımlı Düşük Viskoziteli AB TutkalıÖrneğin, bitirme aşamasından önce yoğun granit gözeneklerine ve mikro çatlaklara sızmak için düşük viskoziteli, yüksek nüfuzlu bir taban sistemi kullanır.

Yüksek Viskoziteli veya Yüksek Gövdeli Epoksi Nedir?

Daha yüksek viskoziteli epoksi, akışa daha güçlü bir şekilde direnç gösterir.

Malzeme, yüzeye hızla yayılmak veya ince gözeneklerde kaybolmak yerine, uygulandığı yere daha yakın kalma eğilimindedir.

Bu davranış, üretim hedefi derin nüfuz olmadığında değerli olabilir.

Daha yüksek bedenin yararlı olduğu yer

Tipik durumlar şunları içerir:

• daha geniş çatlaklar;
• daha büyük boşluklar;
• kenar onarımı;
• dikey eklemler;
• dolu kalması gereken dikişler;
• akışın en aza indirilmesi gereken uygulamalar;
• yüzey inşası gerektiren onarımlar; ve
• aşırı nüfuzun reçine tüketimini artıracağı durumlar.

Önemli ayrım, "daha yüksek viskozitenin" otomatik olarak "daha iyi dolgu maddesi" anlamına gelmemesidir.

Boşluk doldurma performansı aynı zamanda tiksotropiye, dolgu maddelerine, reçine kimyasına, yüzey gerilimine, sertleşme hızına, düşük büzülme davranışına, genleşme özelliklerine ve uygulama kalınlığına da bağlı olabilir.

Bu nedenle profesyonel ürün seçiminde birden fazla CPS numarasına ihtiyaç duyulur.

Düşük Viskozite ve Yüksek Viskozite: Temel Farklar

Neden Düşük Viskozite Penetrasyon Artırır?

İnce taş kusurları dar yollar oluşturur.

Yol ne kadar küçük olursa, viskoz bir sıvının içinden geçmesi o kadar zor olur.

Daha düşük viskozite, akışa karşı direnci azaltır ve kürlenme çok fazla ilerlemeden reçinenin bu küçük kanallara girme yeteneğini artırır.

Yoğun siyah granit iyi bir örnektir

Siyah granit son derece katı görünebilir ancak levhalar küçük çatlaklar, doğal gözenekler veya işlemeyle ilgili mikro kusurlar içerebilir.

Taş yoğun olduğu için yüzeye kalın bir yapıştırıcı uygulamak anlamlı bir iç güçlendirme sağlayamayabilir.

Veropoxy'nin siyah granit sistemi, ayrı bir renk geliştirme ve cilalama katmanı uygulanmadan önce özellikle taşın daha derinlerine ulaşmak için düşük viskoziteli bir nüfuz katmanı kullanır.

Bu iki aşamalı mantık önemlidir.

Penetrasyon açısından en iyi performansı gösteren reçinenin, diğer tüm bitirme fonksiyonlarını aynı anda gerçekleştirmesi zorunlu değildir.

Vakum İnfüzyonunda Düşük Viskozite Neden Önemlidir?

Vakum infüzyonu reçine hareketine bağlıdır.

Vakum basıncı reçinenin gözeneklere, çatlaklara ve iç kusurlara girmesine yardımcı olur, ancak süreç yine de reçinenin taştan geçebilecek kadar hareketli kalmasına bağlıdır.

Çok viskoz hale gelen bir reçine, akış cephesini yavaşlatabilir, eşit olmayan bir emprenye oluşturabilir veya alanların yetersiz şekilde güçlendirilmesine neden olabilir.

Veropoksi Taş Vakumlu İnfüzyon için Düşük Viskoziteli Epoksi – 5080 / B25Q-KG yaklaşık 400–600 CPS'de, 100:25 karıştırma oranıyla, yaklaşık 24°C işlem sıcaklığıyla ve 3–5 saatlik kürleme süresiyle yayınlanır.

Bu özellikler başka bir önemli noktayı göstermektedir:

Düşük viskozite yeterli çalışma süresine ihtiyaç duyar.

Bir reçine aşırı derecede sıvı olarak başlayabilir, ancak çok hızlı reaksiyona girerse ve vakum döngüsü tamamlanmadan kalınlaşırsa, başlangıç viskozitesi çok daha az kullanışlı hale gelir.

Vakum infüzyonu için CPS'den daha fazlasını karşılaştırın

Alıcılar şunları da değerlendirmelidir:

• karışık viskozite;
• zamanla viskozite artışı;
• kap ömrü;
• jel süresi;
• taş sıcaklığı;
• vakum döngüsü süresi;
• hava tahliye davranışı; ve
• gerçek penetrasyon derinliği.

Düşük Viskozite Sorun Haline Geldiğinde

En kolay hata, eğer penetrasyon yararlıysa, daha fazla penetrasyonun daha iyi olması gerektiğini varsaymaktır.

Bu her zaman doğru değildir.

Aşırı akış

Çok akışkan reçine kürlenmeden önce amaçlanan onarım bölgesinden uzaklaşabilir.

Bu özellikle eğimli yüzeylerde, kenarlarda, dikey taşlarda ve açık boşluklarda zordur.

Daha yüksek reçine tüketimi

Gözenekli taş büyük miktarlarda düşük viskoziteli reçineyi emebilir.

Bu nüfuziyetin bir kısmı donatıyı iyileştirebilir, ancak bir kısmı görünür onarımı iyileştirmeden malzeme tüketimini artırabilir.

Bu nedenle fabrikalar, ürünleri yalnızca varil fiyatına göre değerlendirmek yerine, levha başına reçine kullanımını ölçmelidir.

Yetersiz yüzey yapısı

Reçinenin büyük bir kısmı taşın içine girerse yüzeyde yeterli malzeme kalmayabilir.

Taşlama ve cilalama sonrasında kusurun üst kısmı yeterince doldurulmadığı için çatlaklar veya gözenekler görsel olarak yeniden açılabilir.

Hafif taş üzerinde gölgeleme

Beyaz veya yarı saydam mermerde aşırı nüfuz, onarımın etrafındaki taşın optik görünümünü değiştirebilir.

Kürlenmiş epoksinin kendisi berrak kalsa bile sonuç lekelenme veya filigran gibi görünebilir.

Beyaz mermer işlemenin sıklıkla yoğun koyu granitten daha sıkı nüfuz kontrolü gerektirmesinin nedeni budur.

Yüksek Gövdeli Epoksi Daha İyi Yön Olduğunda

Geniş çatlaklar ve açık boşluklar

Daha geniş bir kusur genellikle onarım alanında daha fazla malzemenin kalmasını gerektirir.

Reçine çok akışkansa aşağı doğru akabilir, çevredeki gözeneklere geçebilir veya boşluğun üst kısmını yetersiz dolu bırakabilir.

Dikey onarımlar

Yerçekimi önemlidir.

Yatay bir levha üzerinde güzel bir şekilde düzleşen bir reçine, sertleşmeden önce dikey bir kenardan aşağı doğru akabilir.

Dikey yapıştırma veya kenar dolgusu için daha kontrollü veya tiksotropik bir formülasyonla çalışmak çok daha kolay olabilir.

Yüzey tesviye

Bazı işleme operasyonlarında reçinenin yüzeye yakın kalması gerekir, böylece taşlama ve cilalama sürekli bir yüzey oluşturabilir.

Bu durumlarda derin penetrasyon gereksinimin yalnızca bir parçasıdır.

Fabrika, iç emprenye için bir malzeme, son dolum veya yüzey bitirme için başka bir malzeme kullanabilir.

Dikiş Doldurucu Epoksinin Çok Yüksek CPS'ye Sahip Olması Gerektiğini Düşünmeyin

Basit viskozite kurallarının bozulmaya başladığı yer burasıdır.

Veropoksi Yarı Kıymetli Taş Dikiş Dolgusu için Düşük Genleşmeli Epoksi – 5090 / D30M-BS şu anda yaklaşık 400-600 CPS olarak belirtiliyor.

Sayısal olarak bu, çeşitli Veropoxy penetrasyon odaklı sistemlere benzer.

Ancak uygulama akik, oniks ve kompozit yarı değerli taşlar için dikiş dolgusudur.

Neden?

Çünkü ürün seçimi yalnızca viskoziteye göre yapılmaz.

Sistem ayrıca şunu vurguluyor:

• düşük genişleme;
• düşük iç stres;
• kontrollü akış;
• boyutsal kararlılık;
• düzgün kürleme;
• çok düşük sararma; ve
• cilalamadan sonra pürüzsüz bir dikiş.

Bu yararlı bir satın alma dersidir.

Taş Türü Viskozite Seçimini Nasıl Değiştirir?

Yoğun granit

Yoğun granit, asıl sorun mikro çatlak veya iç takviye olduğunda genellikle nüfuz etmeye yönelik bir yaklaşımı tercih eder.

Daha düşük viskoziteli bir sistem, daha kalın malzemenin köprüleyebileceği kusurlara girebilir.

Ancak kusur büyük bir açık talaş veya kenar kırılmasıysa, penetrasyon reçinesi tek başına yeterli yapıyı sağlayamayabilir.

Beyaz mermer

Beyaz mermer daha fazla dikkat gerektirir.

Düşük viskozite çatlak penetrasyonunu artırabilir, ancak aşırı emme koyu haleler veya optik gölgeler üretebilir.

Renge duyarlı mermer için viskozite, lekelenmeme davranışı ve sararma direnci ile birlikte değerlendirilmelidir.

Renkli mermer

Renkli mermer, bazı görsel nüfuzu saf beyaz malzemeye göre daha iyi tolere edebilir, ancak renk geliştirmenin yine de tutarlı kalması gerekir.

Doğru reçine, cilalama sonrasında düzensiz bölgeler oluşturmadan mikro kusurları onarmaya yetecek kadar nüfuz etmelidir.

Traverten

Traverten ince kılcal damarlardan büyük açık deliklere kadar değişen gözenekler ve boşluklar içerir.

Bir reçine her iki durum için de ideal olmayabilir.

Düşük viskoziteli bir sistem iç takviye için faydalı olabilirken, daha büyük yüzey boşlukları için daha dolgu odaklı bir malzeme gerekebilir.

Oniks ve yarı değerli taş

Bu malzemeler görsel olarak hassas, yarı saydam ve boyutsal olarak hassas olabilir.

Dikiş dolgusu için reçine genleşmesi, iç gerilim, berraklık, sararma direnci ve cilalanabilirlik viskozite kadar önemli olabilir.

İşte bu yüzden yarı değerli taş dikiş doldurma sistemi tek başına CPS yerine tam bir formülasyon olarak değerlendirilmelidir.

Kusur Boyutu Epoksi Seçimini Nasıl Etkilemeli?

Sıcaklık “Düşük Viskoziteli” Epoksiyi Çok Daha Kalın Bir Malzemeye Dönüştürebilir

Viskozite sıcaklığa oldukça duyarlıdır.

Sıcak bir atölyede kolayca akan aynı epoksi, kış aylarında gözle görülür şekilde daha kalın hale gelebilir.

Bu, ürün seçiminin yalnızca teknik veri sayfasında belirtilen viskozite numarasına göre yapılmaması gerektiği anlamına gelir.

Soğuk üretim koşulları

Daha düşük sıcaklıklarda:

• reçine genellikle kalınlaşır;
• yayılma zorlaşır;
• mikro çatlak nüfuzu azalabilir;
• hava tahliyesi yavaşlayabilir;
• ağın ıslatılması daha zor hale gelebilir; ve
• kürlenme genellikle yavaşlar.

Sıcak üretim koşulları

Daha yüksek sıcaklık genellikle ilk akışı iyileştirir.

Ancak aynı zamanda reçine-sertleştirici reaksiyonunu hızlandırabilir ve yararlı çalışma penceresini azaltabilir.

Bu önemli bir değiş-tokuş yaratır:

Reçine ilk birkaç dakika içinde çok iyi nüfuz edebilir ancak tüm levha işlenmeden önce çok reaktif hale gelebilir.

Bu ilişkinin daha ayrıntılı bir açıklaması için bkz. Epoksi Reçine Kürlenme Süresi ve Sıcaklık Kılavuzu.

Çalışma Süresi İlk Viskoziteden Daha Önemli Olabilir

Teknik veri sayfası, karıştırmadan kısa bir süre sonra ölçülen bir viskozite değeri verebilir.

Üretim bir anda olmaz.

Epoksi şunlar olabilir:

• birkaç dakika karıştırıldı;
• başka bir istasyona taşındı;
• geniş bir levhaya yayılmış;
• vakum altında bırakıldı;
• ağdan yuvarlandı; veya
• birden fazla onarımda manuel olarak çalıştı.

Bu süre zarfında kürlenme ilerler ve viskozite artar.

Bu nedenle bir fabrika yalnızca şunları sormamalıdır:

“Başlangıç CPS'si nedir?”

ama aynı zamanda:

"Reçine yararlı bir akış aralığında ne kadar süre kalır?"

Epoksi Akışını Gerçek Taş İşleme İhtiyaçlarıyla Nasıl Eşleştirirsiniz?

Ana sorun yoğun granit içindeki kılcal çatlaksa, iç kusurlara ulaşmak için yeterli çalışma süresine sahip düşük viskoziteli bir penetrasyon sistemi seçin.

Vakum infüzyonu kullanılıyorsa, vakum döngüsü boyunca düşük karışım viskozitesine ve stabil akışa öncelik verin.

Fiberglas ağın büyük bir levha boyunca ıslatılması gerekiyorsa, kolayca yayılan ancak ağ düzgün bir şekilde kaplanmadan akıp gitmeyen kontrollü düşük viskoziteyi seçin.

Geniş bir dikiş, uygulamadan sonra tekrar tekrar çöküyorsa, aynı penetrasyon reçinesinden daha fazlasını eklemek yerine, daha fazla tutuculuk veya gövdeye sahip bir formülasyona doğru ilerleyin.

Dikey kenar onarımı sarkıyorsa tiksotropik veya sarkmayan bir sistemi değerlendirin.

Beyaz mermerde çatlakların çevresinde koyu haleler oluşuyorsa otomatik olarak daha düşük bir viskozite seçmeyin. Öncelikle aşırı penetrasyonu ve taş gözenekliliğini araştırın.

Yüzey onarımı cilalamadan sonra girintili ise, iki aşamalı bir işlemi düşünün: önce derin nüfuz etme, ardından uygun yüzey dolgusu.

Penetrasyon ve Doldurma: Bazı Fabrikaların Neden İki Adıma İhtiyacı Var?

Tek bir reçinenin her şeyi yapmasını sağlamaya çalışmak tavizler yaratır.

En derin mikro çatlaklara ulaşacak kadar ince bir ürün yüzeyde kalmayabilir.

Geniş bir kusuru dolduracak kadar kalın bir ürün, ince iç çatlaklara ulaşamayabilir.

Adım 1: Yapıyı güçlendirin

Gözeneklere ve mikro çatlaklara girmek ve taşı dahili olarak stabilize etmek için nüfuz etmeye yönelik bir reçine kullanın.

Adım 2: yüzeyi yeniden oluşturun

Penetrasyon aşamasından sonra, kusurun derinliğini, rengini, pürüzsüzlüğünü ve cilalanmaya hazırlığını eski haline getirmek için gereken yere bir yüzey veya dolgu sistemi uygulayın.

Veropoxy'nin siyah granit sistemi, düşük viskoziteli penetrasyon tabanı ve ardından renk geliştirme ve cilalama üst kaplaması aracılığıyla bu prensibi zaten göstermektedir.

Daha geniş ders siyah granitin ötesinde faydalıdır:

Derin güçlendirme ve son yüzey bitirme farklı işlerdir.

Dikey ve Boşluk Doldurma Uygulamaları için Tiksotropi Neden Önemlidir?

Viskozite sıklıkla tek bir sabit özellikmiş gibi ele alınır.

Gerçek formülasyonlar hareket halinde ve istirahat halinde farklı davranabilir.

Tiksotropik bir yapıştırıcının kesme altında yayılması daha kolay hale gelebilir ancak uygulama sonrasında tekrar kıvam kazanabilir.

Bu, dikey derzlerde ve yerel onarımlarda değerli olabilir çünkü reçine yayılma sırasında işlenebilir ancak yerleştirme sonrasında sarkmaya karşı dayanıklıdır.

Alıcılar için bu, tek bir dönme viskozitesi sayısının gerçek uygulama davranışını tam olarak tanımlayamayacağı anlamına gelir.

Tedarikçiye malzemenin aşağıdaki özelliklere sahip olup olmadığını sorun:

• Newtoniyen veya kuvvetle kaymaya bağlı;
• kendi kendine tesviye;
• tiksotropik;
• sarkma olmayan;
• penetrasyon için tasarlanmış; veya
• boşluk tutma için tasarlanmıştır.

Viskoziteye Göre Epoksi Seçerken Yaygın Hatalar

Daha gelişmiş göründüğü için en düşük CPS'yi seçme

Ultra düşük viskozite yalnızca uygulama daha derin akıştan yararlandığında kullanışlıdır.

Geniş kusurlar, dikey onarımlar veya çok gözenekli taşlarda gereksiz sorunlar yaratabilir.

Her kalın reçineyi “yüksek viskozite” olarak adlandırmak

Bazı ürünler, son derece yüksek bir CPS rakamı yerine kontrollü akış, dolgu maddeleri, tiksotropi, düşük büzülme veya düşük genleşme yoluyla dolum performansı sağlar.

Ölçüm sıcaklığının göz ardı edilmesi

Sıcaklık bağlamı olmayan bir viskozite değeri eksiktir.

İyileşme hızının göz ardı edilmesi

Düşük başlangıç viskozitesi, uygulama tamamlanmadan önce reçinenin kalınlaşması durumunda yararlı değildir.

Taş gözenekliliğinin göz ardı edilmesi

Aynı reçine yoğun granit ve gözenekli mermer üzerinde çok farklı davranabilir.

Büyük boşluklar için penetrasyon epoksi kullanımı

Reçine yüzeyin altında kaybolabilir, tüketimi artırabilir ve onarımın yetersiz doldurulmasına neden olabilir.

Mikro çatlaklar için ağır dolgu kullanılması

Malzeme, iç kusuru tedavi edilmeden bırakırken çatlak girişini kapatabilir.

Viskoziteyi değiştirmek için karışım oranının değiştirilmesi

Epoksiyi daha ince, daha kalın, daha hızlı veya daha yavaş yapmak için sertleştiriciyi azaltmayın veya artırmayın.

Karışım oranı sistemin kimyasına aittir.

Daha fazla ayrıntı için bkz. Taş İşleme için Epoksi Reçine Karışım Oranı Kılavuzu.

Toplu Siparişten Önce Düşük ve Yüksek Viskoziteli Epoksi Nasıl Test Edilir

Adım 1: Gerçek üretim taşını kullanın

Yalnızca cam, plastik veya genel laboratuvar panellerine güvenmeyin.

Taş yapısı reçine emilimini ve nüfuzunu kontrol eder.

Adım 2: Sıcaklığı kontrol edin

Her iki aday sistemi de aynı reçine, taş ve atölye sıcaklığına getirin.

Adım 3: Belirtilen karışım oranını kullanın

Yanlış karıştırma, karşılaştırmanın geçerliliğini yok eder.

Adım 4: Aynı reçine miktarını uygulayın

Gözle dökmek yerine malzeme tüketimini ölçün.

Adım 5: Penetrasyonun gözlemlenmesi

Reçinenin ince kusurların tam derinliğine ulaşıp ulaşmadığını kontrol edin.

6. Adım: İkinci akışı ve elde tutmayı gözlemleyin

Daha geniş boşluklar için reçinenin yerinde kalıp kalmadığını veya taşa batıp batmadığını kaydedin.

7. Adım: Çalışma süresini kaydedin

Akışın belirgin şekilde daha az kullanışlı hale geldiğine dikkat edin.

Adım 8: Tedavi edin ve cilalayın

Islak görünüm size işlemin başarılı olup olmadığını söylemez.

Gerçek bitirme işleminden sonra levhayı inceleyin.

Adım 9: Malzeme tüketimini ölçün

Plaka başına %30 daha fazla malzeme gerektiren bir reçinenin, satın alma fiyatı daha düşük olsa bile gerçek üretim maliyeti çok farklı olabilir.

Taş Epoksi Viskozite Yeterlilik Kontrol Listesi

Öneri: Viskozite Etiketini Değil Akış Davranışını Seçin

Düşük viskoziteli ve yüksek viskoziteli epoksi, birinin doğası gereği diğerinden daha iyi olduğu rakip ürün kategorileri değildir.

Farklı süreç problemlerini çözerler.

Reçinenin mikro çatlaklara, ince gözeneklere veya vakum destekli taş yapıya girmesi gerekiyorsa düşük viskoziteye ve yeterli çalışma süresine öncelik verin.

Reçinenin geniş bir boşlukta, dikey onarımda veya yüzey boşluğunda kalması gerekiyorsa tutma, gövde veya tiksotropik davranışa öncelik verin.

Uygulama hem iç takviye hem de mükemmel şekilde cilalanmış bir yüzey gerektiriyorsa, bir reçineyi her iki işlevi de yerine getirmeye zorlamak yerine aşamalı bir işlemi düşünün.

İki ürün benzer CPS değerleri yayınlıyor ancak farklı performans gösteriyorsa, formülasyonun tamamını karşılaştırın: ıslatma, tiksotropi, kürlenme profili, genleşme, büzülme, kap ömrü, sıcaklık aralığı, taş uyumluluğu ve cilalama sonucu.

Bu nedenle doğru viskozite mevcut en düşük veya en yüksek sayı değildir.

Epoksinin doğru yere ulaşmasını ve işi tamamlayacak kadar uzun süre orada kalmasını sağlayan şey akış davranışıdır.

Düşük ve Yüksek Viskoziteli Epoksi Hakkında Sıkça Sorulan Sorular

1. Düşük viskoziteli epoksi taş için daha mı iyi?

Ana gereksinim ince gözeneklere, mikro çatlaklara, yoğun granite veya vakumla aşılanmış taşa nüfuz etmek olduğunda düşük viskoziteli epoksi daha iyidir. Aşırı akışın akışı ve reçine tüketimini artırabileceği geniş boşluklar, dikey onarımlar veya yüksek gözenekli malzemeler için otomatik olarak daha iyi değildir.

2. Taş çatlakları için hangi viskozitede epoksi kullanmalıyım?

İnce kılcal çatlaklar genellikle düşük viskoziteli epoksiden yararlanır çünkü reçinenin içeriye nüfuz etmesi gerekir. Daha geniş çatlaklar, kürlemeden sonra kusurun tamamen dolu kalmasını sağlamak için penetrasyonu yeterli tutma ile birleştiren dengeli veya daha yüksek gövdeli bir sistem gerektirebilir.

3. Yüksek viskoziteli epoksi, düşük viskoziteli epoksiden daha mı güçlü?

Mutlaka değil. Kürlenmemiş viskozite, nihai mekanik mukavemeti doğrudan belirlemez. Mukavemet, reçine kimyasına, sertleştirici kimyasına, karışım oranına, sertleşme koşullarına, yapışmaya, formülasyon tasarımına ve alt tabaka etkileşimine bağlıdır.

4. Düşük viskoziteli epoksi gözenekli taş üzerinde neden daha fazla reçine kullanıyor?

Düşük viskoziteli reçine, birbirine bağlı gözeneklerin ve boşlukların daha derinlerine gidebilir. Bu, takviyeyi iyileştirebilir, ancak taşın tedavi edilmesi gereken alanın ötesinde reçineyi emmesi durumunda tüketimi de artırabilir. Toplu satın almadan önce üretim denemeleri sırasında reçine kullanımını ölçün.

5. Penetrasyon ve dikiş dolgusu için aynı epoksi kullanılabilir mi?

Bazen kontrollü akışlı bir formülasyon her iki işlevi de yerine getirebilir, ancak cevap taş türüne, dikiş genişliğine, reçine reolojisine, sertleşme davranışına, büzülme veya genleşmeye ve son bitirme gereksinimlerine bağlıdır. Zorlu prosesler için ayrı penetrasyon ve dolum aşamaları daha tutarlı sonuçlar üretebilir.

Referanslar

1. Uluslararası Standardizasyon Örgütü.
   ISO 2555:2018 — Plastikler — Sıvı Halde veya Emülsiyon veya Dispersiyon Halinde Reçineler — Tek Silindir Tipi Döner Viskozimetre Yöntemi Kullanılarak Görünür Viskozitenin Belirlenmesi.
   ISO/TC61.
   Uluslararası Standardizasyon Örgütü.
2. ASTM Uluslararası.
   ASTM D2196 — Dönme Viskozimetresi ile Newtonyen Olmayan Malzemelerin Reolojik Özellikleri için Standart Test Yöntemleri.
   ASTM Uluslararası.
   ASTM Standartları ve Mühendislik Dijital Kütüphanesi.
3. WEST SYSTEM Technical Staff.
   WEST SYSTEM User Manual & Product Guide.
   Gougeon Brothers, Inc.
   WEST SYSTEM Technical Publications.
4. WEST SYSTEM Technical Staff.
   Epoksi Kürünü ve Sıcaklık Etkilerini Anlamak.
   Gougeon Brothers, Inc.
   Epoxyworks / WEST SYSTEM Teknik Kaynaklar.
5. Gurit Teknik Departmanı.
   Epoksi Reçine Sistemleri: İşleme, Viskozite ve Kürleşme Özellikleri.
   Gurit.
   Teknik Ürün Verileri ve Kompozit İşleme Kılavuzu.
6. J. M. Dealy ve K. F. Wissbrun.
   Eriyik Reolojisi ve Plastik İşlemedeki Rolü: Teori ve Uygulamalar.
   Van Nostrand Reinhold.
   Polimer İşleme ve Reoloji Referans Literatürü.
7. Christopher W. Macosko.
   Reolojik Prensipler, Ölçümler ve Uygulamalar.
   Minnesota Üniversitesi.
   Wiley-VCH, 1994.
8. Charles Selwitz.
   Taş Korumada Epoksi Reçineler.
   Getty Koruma Enstitüsü.
   Koruma Serisinde Araştırma, Getty Yayınları, 1992.