Żywica epoksydowa o niskiej lepkości a żywica epoksydowa o wysokiej lepkości do kamienia: której należy użyć?

Epoksyd o niskiej lepkości brzmi lepiej.

Wnika głębiej, łatwo się rozprowadza, zwilża drobne pęknięcia, dobrze sprawdza się w procesach wspomaganych próżniowo. Dla fabryk kamienia próbujących wzmocnić płyty przed polerowaniem, zalety te mogą być bardzo atrakcyjne.

Ale wtedy pojawia się inny problem produkcyjny.

Z szerokiego ubytku wypływa żywica. Naprawa pionowa zaczyna się zwisać. Szew wchłonął więcej materiału niż oczekiwano. Porowata płyta zużywa zbyt dużo żywicy. Po utwardzeniu naprawa pozostaje zagłębiona, ponieważ większość żywicy epoksydowej przeniosła się pod powierzchnię.

W tym momencie grubszy materiał o bardziej kontrolowanym przepływie zaczyna wyglądać lepiej.

Dlatego przydatne pytanie nie brzmi:

„Czy epoksyd o niskiej lepkości jest lepszy niż epoksyd o wysokiej lepkości?”

Lepsze pytanie brzmi:

„Ile ruchu wymaga żywica epoksydowa przed utwardzeniem i gdzie powinna pozostać żywica?”

Obróbka kamienia obejmuje bardzo różne operacje: impregnację mikropęknięć, naprawę powierzchni marmuru, wzmocnienie granitu, infuzję próżniową, podkład z siatki, wypełnianie szwów, klejenie pionowe, wypełnianie porów i końcowe wyrównywanie powierzchni. Każde zastosowanie wymaga innej równowagi pomiędzy penetracją i retencją.

Prąd Veropoxy gama produktów z kamienia epoksydowego odzwierciedla podejście oparte na zastosowaniach, z dedykowanymi systemami do czarnego granitu, marmuru, białego kamienia, podłoża siatkowego, infuzji próżniowej, kamienia półszlachetnego i innych specjalistycznych procesów.

Co to jest żywica epoksydowa o niskiej lepkości?

Epoksyd o niskiej lepkości to nieutwardzony układ żywica-utwardzacz, który oferuje stosunkowo niski opór przepływu w określonych warunkach pomiaru.

W praktycznej obróbce kamienia oznacza to, że zmieszana żywica epoksydowa może ogólnie łatwo się rozprowadzać, przedostawać się do małych pęknięć, wilgotnych porów, przenikać przez struktury wzmacniające i przemieszczać się dalej, zanim jej lepkość wzrośnie podczas utwardzania.

Dlaczego fabryki kamienia stosują żywicę epoksydową o niskiej lepkości

Głównym powodem jest penetracja.

Wiele wad strukturalnych w kamieniu naturalnym jest znacznie mniejszych niż pojawiają się na powierzchni. Widoczne pęknięcie może znacznie zwęzić się pod powierzchnią płyty. Gęsty granit może zawierać drobne pęknięcia, do których gruba żywica nie może łatwo przedostać się.

System o niższej lepkości zmniejsza opór przepływu i daje żywicy większą szansę na dotarcie do tych wewnętrznych ścieżek.

Jest to szczególnie przydatne w przypadku:

• pęknięcia włoskowate;
• mikropęknięcia;
• gęsty granit;
• drobne pęknięcia marmuru;
• impregnacja próżniowa;
• zbrojenie z porowatego kamienia;
• zwilżanie siatki; i
• obróbka powierzchni wielkopowierzchniowa przed polerowaniem.

Veropoxy Dwuetapowy klej AB o niskiej lepkości do czarnego granituna przykład wykorzystuje system bazowy o niskiej lepkości i dużej penetracji, aby infiltrować gęste pory i mikropęknięcia granitu przed etapem wykończeniowym.

Co to jest żywica epoksydowa o wysokiej lepkości lub o większej zawartości?

Żywica epoksydowa o wyższej lepkości jest bardziej odporna na przepływ.

Zamiast szybko rozprzestrzeniać się na powierzchni lub znikać w drobnych porach, materiał ma tendencję do pozostawania bliżej miejsca, w którym został nałożony.

To zachowanie może być cenne, gdy celem produkcji nie jest głęboka penetracja.

Gdzie wyższe ciało staje się przydatne

Typowe sytuacje obejmują:

• szersze pęknięcia;
• większe ubytki;
• naprawa krawędzi;
• złącza pionowe;
• szwy, które muszą pozostać pełne;
• zastosowania, w których należy zminimalizować spływ;
• naprawy wymagające zabudowy nawierzchniowej; i
• sytuacjach, w których nadmierna penetracja zwiększyłaby zużycie żywicy.

Ważnym rozróżnieniem jest to, że „wyższa lepkość” nie oznacza automatycznie „lepszego wypełniacza”.

Skuteczność wypełniania szczelin może również zależeć od tiksotropii, wypełniaczy, składu żywicy, napięcia powierzchniowego, szybkości utwardzania, niskiego skurczu, charakterystyki rozszerzalności i grubości nałożenia.

Dlatego też profesjonalny wybór produktów wymaga więcej niż jednego numeru CPS.

Niska lepkość a wysoka lepkość: główne różnice

Dlaczego niższa lepkość poprawia penetrację

Drobne defekty kamienia tworzą wąskie ścieżki.

Im mniejsza droga, tym trudniej jest przez nią przepływać lepkiej cieczy.

Niższa lepkość zmniejsza opór przepływu i poprawia zdolność żywicy do przedostawania się do małych kanałów, zanim utwardzanie postępuje zbyt daleko.

Dobrym przykładem jest gęsty czarny granit

Czarny granit może wydawać się wyjątkowo solidny, ale płyty mogą zawierać małe pęknięcia, naturalne pory lub mikrodefekty związane z obróbką.

Ponieważ kamień jest gęsty, samo nałożenie grubego kleju na powierzchnię może nie zapewnić znaczącego wzmocnienia wewnętrznego.

System czarnego granitu Veropoxy wykorzystuje warstwę penetrującą o niskiej lepkości, specjalnie po to, aby dotrzeć głębiej w kamień przed nałożeniem osobnej warstwy wzmacniającej kolor i polerującej.

Ta dwustopniowa logika jest ważna.

Żywica, która najlepiej penetruje, nie musi koniecznie spełniać wszystkich innych funkcji wykończeniowych w tym samym czasie.

Dlaczego niska lepkość jest ważna w przypadku infuzji próżniowej

Infuzja próżniowa zależy od ruchu żywicy.

Podciśnienie pomaga żywicy przedostać się do porów, szczelin i defektów wewnętrznych, ale proces ten nadal zależy od tego, czy żywica pozostanie wystarczająco mobilna, aby przedostać się przez kamień.

Żywica, która staje się zbyt lepka, może spowolnić front przepływu, spowodować nierówną impregnację lub pozostawić obszary niewystarczająco wzmocnione.

Veropoxy Epoksyd o niskiej lepkości do infuzji próżniowej kamienia – 5080 / B25Q-KG jest publikowany przy temperaturze około 400–600 CPS, stosunku mieszania 100:25, temperaturze przetwarzania około 24°C i czasie utwardzania 3–5 godzin.

Specyfikacje te ilustrują inną ważną kwestię:

Niska lepkość wymaga odpowiedniego czasu pracy.

Żywica może początkowo być bardzo płynna, ale jeśli reaguje zbyt szybko i gęstnieje przed zakończeniem cyklu próżniowego, jej początkowa lepkość staje się znacznie mniej użyteczna.

W przypadku infuzji próżniowej porównaj więcej niż CPS

Kupujący powinni również ocenić:

• lepkość mieszana;
• wzrost lepkości w czasie;
• żywotność garnka;
• czas żelowania;
• temperatura kamienia;
• czas trwania cyklu próżniowego;
• zachowanie przy uwalnianiu powietrza; i
• rzeczywista głębokość penetracji.

Kiedy niska lepkość staje się problemem

Najłatwiejszym błędem jest założenie, że jeśli penetracja jest przydatna, to jeszcze większa penetracja musi być lepsza.

Nie zawsze jest to prawdą.

Nadmierny odpływ

Bardzo płynna żywica może przed utwardzeniem odsunąć się od zamierzonej strefy naprawy.

Jest to szczególnie trudne na pochyłych powierzchniach, krawędziach, pionowych kamieniach i otwartych zagłębieniach.

Wyższe zużycie żywicy

Porowaty kamień może wchłonąć duże ilości żywicy o niskiej lepkości.

Część tej penetracji może poprawić zbrojenie, ale część może po prostu zwiększyć zużycie materiału bez poprawy widocznej naprawy.

Dlatego fabryki powinny mierzyć zużycie żywicy na blok, a nie oceniać produkty wyłącznie na podstawie ceny beczki.

Niewystarczająca konstrukcja powierzchni

Jeśli większość żywicy przedostanie się do kamienia, na powierzchni może pozostać niewystarczająca ilość materiału.

Po szlifowaniu i polerowaniu pęknięcia lub pory mogą wizualnie się ponownie otworzyć, ponieważ górna część ubytku jest niedostatecznie wypełniona.

Cienie na jasnym kamieniu

W przypadku białego lub półprzezroczystego marmuru nadmierna penetracja może zmienić wygląd kamienia wokół naprawy.

Rezultat może wyglądać jak plama lub znak wodny, nawet jeśli sama utwardzona żywica epoksydowa pozostaje przezroczysta.

Dlatego obróbka białego marmuru często wymaga ściślejszej kontroli penetracji niż gęsty ciemny granit.

Kiedy epoksyd na wyższym ciele jest lepszym kierunkiem

Szerokie pęknięcia i otwarte ubytki

W przypadku szerszej wady często potrzeba większej ilości materiału, aby pozostać w obszarze naprawy.

Jeśli żywica jest zbyt płynna, może spływać w dół, migrować do otaczających porów lub pozostawić górną część ubytku niedostatecznie wypełnioną.

Naprawy pionowe

Grawitacja ma znaczenie.

Żywica, która ładnie wyrównuje się na poziomej płycie, może przed utwardzeniem spływać po pionowej krawędzi.

W przypadku klejenia pionowego lub wypełniania krawędzi znacznie łatwiej jest pracować z bardziej kontrolowaną lub tiksotropową formułą.

Wyrównanie powierzchni

Niektóre operacje przetwarzania wymagają, aby żywica pozostała blisko powierzchni, więc szlifowanie i polerowanie może dać ciągłą powierzchnię.

W takich przypadkach głęboka penetracja to tylko część wymagań.

Fabryka może zastosować jeden materiał do impregnacji wewnętrznej, a drugi do końcowego wypełnienia lub wykończenia powierzchni.

Nie zakładaj, że żywica epoksydowa wypełniająca szwy musi mieć bardzo wysoki współczynnik CPS

W tym miejscu proste zasady dotyczące lepkości zaczynają się załamywać.

Veropoxy Epoksyd o niskiej rozszerzalności do wypełniania szwów kamieniami półszlachetnymi – 5090 / D30M-BS obecnie określa się na około 400–600 CPS.

Liczbowo jest to podobne do kilku systemów zorientowanych na penetrację Veropoxy.

Jednak zastosowaniem jest wypełnianie szwów agatów, onyksów i kompozytowych kamieni półszlachetnych.

Dlaczego?

Ponieważ wybór produktu nie opiera się wyłącznie na lepkości.

System kładzie także nacisk na:

• niska ekspansja;
• niski stres wewnętrzny;
• kontrolowany przepływ;
• stabilność wymiarowa;
• równomierne utwardzanie;
• bardzo niskie żółknięcie; i
• gładki szew po polerowaniu.

To przydatna lekcja zakupowa.

Jak rodzaj kamienia zmienia wybór lepkości

Gęsty granit

Gęsty granit zwykle preferuje podejście zorientowane na penetrację, gdy głównym problemem są mikropęknięcia lub wewnętrzne wzmocnienie.

W systemie o niższej lepkości mogą pojawić się defekty, które grubszy materiał może pokryć.

Jeżeli jednak wadą jest duży, otwarty wiór lub pęknięcie krawędzi, sama żywica penetracyjna może nie zapewnić wystarczającej grubości powłoki.

Biały marmur

Biały marmur wymaga dodatkowej ostrożności.

Niska lepkość może poprawić penetrację pęknięć, ale nadmierna absorpcja może powodować ciemne aureole lub cienie optyczne.

W przypadku marmuru wrażliwego na kolor należy ocenić lepkość wraz z brakiem plamienia i odpornością na żółknięcie.

Kolorowy marmur

Kolorowy marmur może tolerować pewną penetrację wizualną lepiej niż czysty biały materiał, ale wzmocnienie koloru nadal musi pozostać spójne.

Właściwa żywica powinna wniknąć na tyle, aby naprawić mikrodefekty, nie tworząc nieregularnych stref po polerowaniu.

Trawertyn

Trawertyn zawiera pory i wgłębienia, od drobnych kapilar po duże otwarte dziury.

Jedna żywica może nie być idealna dla obu warunków.

System o niskiej lepkości może być przydatny do wewnętrznego wzmocnienia, podczas gdy w przypadku większych ubytków powierzchni może być wymagany materiał bardziej zorientowany na wypełnienie.

Onyks i kamień półszlachetny

Materiały te mogą być wrażliwe wizualnie, półprzezroczyste i delikatne wymiarowo.

W przypadku wypełniania szwów rozszerzanie się żywicy, naprężenia wewnętrzne, klarowność, odporność na żółknięcie i polerowalność mogą mieć równie duże znaczenie jak lepkość.

Dlatego właśnie system wypełniania szwów kamieniami półszlachetnymi należy oceniać jako kompletny preparat, a nie sam CPS.

Jak rozmiar wady powinien wpływać na wybór żywicy epoksydowej

Temperatura może zmienić żywicę epoksydową o „niskiej lepkości” w znacznie grubszy materiał

Lepkość jest bardzo wrażliwa na temperaturę.

Ta sama żywica epoksydowa, która łatwo rozprowadza się w ciepłym warsztacie, może zimą stać się zauważalnie gęstsza.

Oznacza to, że przy wyborze produktu nie należy kierować się wyłącznie liczbą lepkości wydrukowaną w karcie technicznej.

Warunki produkcji na zimno

W niższych temperaturach:

• żywica zwykle staje się grubsza;
• rozprzestrzenianie się staje się trudniejsze;
• penetracja mikropęknięć może się zmniejszyć;
• uwalnianie powietrza może spowolnić;
• zwilżanie siatki może stać się trudniejsze; i
• utwardzanie zwykle staje się wolniejsze.

Ciepłe warunki produkcji

Wyższa temperatura ogólnie poprawia początkowy przepływ.

Ale może również przyspieszyć reakcję żywicy z utwardzaczem i skrócić użyteczne okno robocze.

Stwarza to ważny kompromis:

Żywica może wnikać bardzo dobrze w ciągu pierwszych kilku minut, ale staje się zbyt reaktywna przed obróbką całej płyty.

Bardziej szczegółowe wyjaśnienie tej zależności można znaleźć w artykule Przewodnik po czasie i temperaturze utwardzania żywicy epoksydowej.

Czas pracy może mieć większe znaczenie niż lepkość początkowa

W karcie technicznej można podać jedną wartość lepkości zmierzoną wkrótce po wymieszaniu.

Produkcja nie następuje w jednej chwili.

Żywicą epoksydową może być:

• mieszać przez kilka minut;
• przeniesiony na inną stację;
• rozłożony na dużej płycie;
• pozostawiony w próżni;
• walcowane przez siatkę; lub
• pracował ręcznie przy wielu naprawach.

W tym czasie następuje utwardzanie i wzrasta lepkość.

Z tego powodu fabryka powinna pytać nie tylko:

„Jaki jest początkowy CPS?”

ale także:

„Jak długo żywica pozostaje w użytecznym zakresie przepływu?”

Jak dopasować przepływ żywicy epoksydowej do rzeczywistych potrzeb w zakresie obróbki kamienia

Jeśli głównym problemem są włoskowate pęknięcia wewnątrz gęstego granitu, wybierz system penetracji o niskiej lepkości i zapewniający wystarczający czas pracy, aby dotrzeć do wewnętrznych defektów.

Jeśli stosowana jest infuzja próżniowa, priorytetem jest niska lepkość mieszaniny i stabilny przepływ w całym cyklu próżniowym.

Jeśli siatka z włókna szklanego musi być zwilżona na dużej płycie, wybierz kontrolowaną niską lepkość, która łatwo się rozprowadza, ale nie ucieka, zanim siatka zostanie równomiernie pokryta.

Jeśli po nałożeniu szeroki szew wielokrotnie zapada się, przejdź w stronę preparatu o większej retencji lub większej objętości, zamiast po prostu dodawać więcej tej samej żywicy penetrującej.

Jeżeli naprawa krawędzi pionowej ugina się, należy ocenić system tiksotropowy lub nieodkształcający się.

Jeśli wokół pęknięć na białym marmurze pojawią się ciemne aureole, nie wybieraj automatycznie jeszcze niższej lepkości. Najpierw sprawdź nadmierną penetrację i porowatość kamienia.

Jeśli po polerowaniu naprawa powierzchni jest wgłębiona, należy rozważyć proces dwuetapowy: najpierw głęboka penetracja, a następnie odpowiednie wypełnienie powierzchni.

Penetracja a napełnianie: dlaczego niektóre fabryki potrzebują dwóch kroków

Próba zmuszenia jednej żywicy do wszystkiego prowadzi do kompromisów.

Produkt wystarczająco cienki, aby dotrzeć do najgłębszych mikropęknięć, może nie pozostać na powierzchni.

Produkt wystarczająco gruby, aby wypełnić szeroki ubytek, może nie dotrzeć do drobnych wewnętrznych szczelin.

Krok 1: Wzmocnij konstrukcję

Użyj żywicy zorientowanej na penetrację, aby wejść w pory i mikropęknięcia oraz ustabilizować kamień od wewnątrz.

Krok 2: odbuduj powierzchnię

Po etapie penetracji, w razie potrzeby nałóż powierzchnię lub system wypełniający, aby przywrócić głębokość ubytku, kolor, gładkość i gotowość do polerowania.

System czarnego granitu Veropoxy już demonstruje tę zasadę poprzez bazę penetrującą o niskiej lepkości, po której następuje powłoka nawierzchniowa wzmacniająca kolor i polerująca.

Szersza lekcja jest przydatna poza czarnym granitem:

Głębokie zbrojenie i końcowe wykończenie powierzchni to różne zadania.

Dlaczego tiksotropia ma znaczenie w zastosowaniach pionowych i przy wypełnianiu szczelin

Lepkość jest często traktowana tak, jakby była jedną stałą właściwością.

Prawdziwe preparaty mogą zachowywać się inaczej w ruchu i w spoczynku.

Klej tiksotropowy może łatwiej się rozprowadzać pod wpływem ścinania, ale po nałożeniu odzyskuje konsystencję.

Może to być przydatne w przypadku spoin pionowych i napraw lokalnych, ponieważ żywica jest urabialna podczas rozprowadzania, ale jest odporna na opadanie po nałożeniu.

Dla kupujących oznacza to, że pojedyncza liczba lepkości obrotowej może nie w pełni opisywać rzeczywiste zachowanie w zastosowaniu.

Zapytaj dostawcę, czy materiał jest:

• Newtonowski lub silnie zależny od ścinania;
• samopoziomujący;
• tiksotropowy;
• nie zwisający;
• przeznaczony do penetracji; lub
• przeznaczone do utrzymywania szczelin.

Typowe błędy przy wyborze żywicy epoksydowej według lepkości

Wybór najniższego CPS, ponieważ brzmi bardziej zaawansowanie

Bardzo niska lepkość jest przydatna tylko wtedy, gdy aplikacja wymaga głębszego przepływu.

W przypadku szerokich defektów, napraw pionowych lub bardzo porowatego kamienia może powodować niepotrzebne problemy.

Nazywanie każdej grubszej żywicy „wysoką lepkością”

Niektóre produkty zapewniają właściwości wypełniające dzięki kontrolowanemu przepływowi, wypełniaczom, tiksotropii, niskiemu skurczowi lub niskiej rozszerzalności, zamiast wyjątkowo wysokiego wskaźnika CPS.

Ignorowanie temperatury pomiaru

Wartość lepkości bez kontekstu temperaturowego jest niekompletna.

Ignorowanie szybkości utwardzania

Niska lepkość początkowa nie jest przydatna, jeśli żywica zgęstnieje przed zakończeniem aplikacji.

Ignorowanie porowatości kamienia

Ta sama żywica może zachowywać się zupełnie inaczej na gęstym granicie i porowatym marmurze.

Stosowanie epoksydu penetrującego do dużych ubytków

Żywica może po prostu zniknąć pod powierzchnią, zwiększając zużycie i powodując niedostateczne wypełnienie naprawy.

Stosowanie ciężkiego wypełniacza do mikropęknięć

Materiał może pokryć wejście pęknięcia, pozostawiając defekt wewnętrzny nieleczony.

Zmiana proporcji mieszania w celu zmiany lepkości

Nie zmniejszaj ani nie zwiększaj utwardzacza tylko po to, aby żywica epoksydowa była cieńsza, grubsza, szybsza lub wolniejsza.

Proporcje mieszania zależą od składu chemicznego układu.

Więcej szczegółów można znaleźć w Przewodnik po proporcjach mieszania żywicy epoksydowej do obróbki kamienia.

Jak przetestować żywicę epoksydową o niskiej i wyższej lepkości przed zamówieniem zbiorczym

Krok 1: Użyj prawdziwego kamienia produkcyjnego

Nie polegaj wyłącznie na szklanych, plastikowych lub zwykłych panelach laboratoryjnych.

Struktura kamienia kontroluje wchłanianie i penetrację żywicy.

Krok 2: Kontroluj temperaturę

Doprowadź oba systemy do tej samej temperatury żywicy, kamienia i warsztatu.

Krok 3: Użyj podanych proporcji mieszania

Nieprawidłowe wymieszanie niszczy ważność porównania.

Krok 4: Nałóż tę samą ilość żywicy

Mierz zużycie materiału, a nie nalewanie na oko.

Krok 5: Obserwuj penetrację

Sprawdź, czy żywica osiąga pełną głębokość drobnych defektów.

Krok 6: Obserwuj spływ i retencję

W przypadku szerszych szczelin zanotuj, czy żywica pozostaje na miejscu, czy zagłębia się w kamień.

Krok 7: Rejestruj czas pracy

Zwróć uwagę, kiedy przepływ staje się zauważalnie mniej przydatny.

Krok 8: Utwardzić i wypolerować

Mokry wygląd nie mówi, czy proces się powiódł.

Sprawdź płytę po rzeczywistej sekwencji wykańczania.

Krok 9: Zmierz zużycie materiału

Żywica, która wymaga 30% więcej materiału na płytę, może mieć zupełnie inny rzeczywisty koszt produkcji, nawet jeśli jej cena zakupu jest niższa.

Lista kontrolna kwalifikacji lepkości żywicy epoksydowej

Zalecenie: Wybierz zachowanie przepływu, a nie etykietę lepkości

Epoksydy o niskiej i wysokiej lepkości nie są konkurencyjnymi kategoriami produktów, z których jedna jest z natury lepsza od drugiej.

Rozwiązują różne problemy procesowe.

Jeśli żywica musi przedostać się do mikropęknięć, drobnych porów lub struktury kamienia wspomaganej próżnią, priorytetem jest niska lepkość i wystarczający czas pracy.

Jeśli żywica musi pozostać w szerokiej szczelinie, naprawie pionowej lub wnęce powierzchniowej, priorytetem jest zachowanie retencji, zwartość lub zachowanie tiksotropowe.

Jeśli aplikacja wymaga zarówno wewnętrznego wzmocnienia, jak i idealnie wypolerowanej powierzchni, należy rozważyć proces etapowy, zamiast zmuszać jedną żywicę do pełnienia obu funkcji.

Jeśli dwa produkty mają podobne wartości CPS, ale działają inaczej, porównaj cały skład: zwilżanie, tiksotropię, profil utwardzania, rozszerzanie, skurcz, żywotność, zakres temperatur, tolerancję na kamień i wynik polerowania.

Prawidłowa lepkość nie jest zatem ani najniższą, ani najwyższą dostępną liczbą.

To właśnie przepływ pozwala żywicy epoksydowej dotrzeć we właściwe miejsce i pozostać tam wystarczająco długo, aby zakończyć zadanie.

Często zadawane pytania dotyczące żywic epoksydowych o niskiej i wysokiej lepkości

1. Czy epoksyd o niskiej lepkości jest lepszy dla kamienia?

Żywica epoksydowa o niskiej lepkości jest lepsza, gdy głównym wymaganiem jest penetracja drobnych porów, mikropęknięć, gęstego granitu lub kamienia napawanego próżniowo. Nie jest automatycznie lepszy w przypadku szerokich szczelin, napraw pionowych lub materiałów o dużej porowatości, gdzie nadmierny przepływ może zwiększyć spływ i zużycie żywicy.

2. Jakiej lepkości żywicy epoksydowej użyć do pęknięć w kamieniu?

Drobne pęknięcia włoskowate są na ogół korzystne w przypadku żywic epoksydowych o niższej lepkości, ponieważ żywica musi wnikać od wewnątrz. Szersze pęknięcia mogą wymagać systemu wyważonego lub o większej zawartości korpusu, który łączy w sobie penetrację z wystarczającą retencją, aby utrzymać całkowite wypełnienie ubytku po utwardzeniu.

3. Czy żywica epoksydowa o dużej lepkości jest silniejsza niż żywica epoksydowa o niskiej lepkości?

Nie koniecznie. Lepkość po utwardzeniu nie determinuje bezpośrednio końcowej wytrzymałości mechanicznej. Wytrzymałość zależy od składu żywicy, składu utwardzacza, proporcji mieszania, warunków utwardzania, przyczepności, konstrukcji preparatu i interakcji z podłożem.

4. Dlaczego żywica epoksydowa o niskiej lepkości zużywa więcej żywicy na porowatym kamieniu?

Żywica o niskiej lepkości może wniknąć głębiej w połączone ze sobą pory i puste przestrzenie. Może to poprawić wzmocnienie, ale może również zwiększyć zużycie, jeśli kamień wchłonie żywicę poza obszarem wymagającym leczenia. Zmierz zużycie żywicy podczas prób produkcyjnych przed zakupem hurtowym.

5. Czy do penetracji i wypełniania szwów można użyć tej samej żywicy epoksydowej?

Czasami preparat o kontrolowanym przepływie może spełniać obie funkcje, ale odpowiedź zależy od rodzaju kamienia, szerokości szwu, reologii żywicy, zachowania podczas utwardzania, kurczenia się lub rozszerzania oraz wymagań dotyczących końcowego wykończenia. W przypadku wymagających procesów oddzielne etapy penetracji i napełniania mogą dawać bardziej spójne wyniki.

Referencje

1. Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna.
   ISO 2555:2018 – Tworzywa sztuczne – Żywice w stanie ciekłym lub w postaci emulsji lub dyspersji – Oznaczanie lepkości pozornej metodą wiskozymetru rotacyjnego z jednym cylindrem.
   ISO/TC 61.
   Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna.
2. Międzynarodowy ASTM.
   ASTM D2196 — Standardowe metody badania właściwości reologicznych materiałów nienewtonowskich za pomocą wiskozymetru rotacyjnego.
   Międzynarodowy ASTM.
   Normy ASTM i cyfrowa biblioteka inżynieryjna.
3. Personel techniczny WEST SYSTEM.
   WEST SYSTEM User Manual & Product Guide.
   Bracia Gougeon, Inc.
   WEST SYSTEM Technical Publications.
4. Personel techniczny WEST SYSTEM.
   Zrozumienie wpływu utwardzania żywicy epoksydowej i temperatury.
   Bracia Gougeon, Inc.
   Zasoby techniczne Epoxyworks / WEST SYSTEM.
5. Dział Techniczny Gurit.
   Systemy żywic epoksydowych: przetwarzanie, lepkość i charakterystyka utwardzania.
   Gurit.
   Dane techniczne produktu i wytyczne dotyczące przetwarzania kompozytów.
6. J. M. Dealy i K. F. Wissbrun.
   Reologia stopu i jej rola w przetwórstwie tworzyw sztucznych: teoria i zastosowania.
   Van Nostranda Reinholda.
   Literatura referencyjna dotycząca przetwarzania polimerów i reologii.
7. Krzysztof W. Macosko.
   Zasady reologiczne, pomiary i zastosowania .
   Uniwersytet Minnesoty.
   Wiley-VCH, 1994.
8. Karola Selwitza.
   Żywice epoksydowe w konserwacji kamienia.
   Instytut Ochrony Getty'ego.
   Seria badań w zakresie ochrony przyrody, Getty Publications, 1992.